Yeni Kayıt / Şifremi Unuttum

Kullanıcı Adı :     Parola :
  


» Gülseren Karaçizmeli - Hayat.

 

HAYAT

Her “yol sonu” hikâyesi duyduğumda olduğu gibi dün geceden beri beynimde tek bir sözcük dönüp duruyor; Hayat, hayat, hayat diye… Bu kısacık sözcüğün çağrıştırdığı her şey geçiyor aklımdan. Evren, dünya, insan… Yüzyıllardır insan soyunun yaşadıkları; insanlık mirasımız. Hâlâ yaşanan ve galiba da hiç bitmeyecek olan her ölçekteki iktidar savaşları. Kendi “küçük” dünyalarımızda yaşadıklarımız. Doğumdan ölüme giden o “uzun ince yolda” yürürken saptığımız ara yollar, konakladığımız yerler değişse de, “yol” un uzunluğu farklı olsa da varılan yer aynı. Bunu çoğu zaman unutup, sanki yolun sonu hiç gelmeyecekmiş gibi nefes nefese koşturuyoruz. Ne zaman yolun bittiğini, bir sonu olduğunu bize hatırlatan bir şey yaşasak, kimimiz bir an, kimimiz bir gün, kimimiz biraz daha uzun bir zaman bu düşüncenin etkisiyle biraz silkinip etrafımıza daha dikkatle bakıyor, ama sonra yeniden günlük dertlerin ve işlerin peşinde unutup gidiyoruz. Yeni bir “yol sonu” hikâyesine kadar.

Hayat her birimize sunulan bir armağan… Bazılarımıza kocaman süslü bir paketle, bazılarımıza küçücük bir kutu içinde. Süslü paketin içinden iyi bir şey çıkmayabildiği gibi küçük kutuda çok değerli bir şey de olabilir. Paketi açıp baktığımızda elimizdeki hediyeye verdiğimiz değer belirler hayatımızı. Onu her ne olursa olsun sevebilir, başkalarıyla paylaşabilir, ona baktığımızda güzel yanlarını görebilir, ona değer verebilir, kaybetmemek için hep gözümüzü üstünde tutabilir, ona yeni işlevler yükleyecek oyunlar yaratmak için uğraşabilir ve bundan mutlu olabiliriz. Veya da “bu da ne böyle” deyip bir kenara atıp yüzüne bakmayabilir, başkalarının hediyelerine kafayı takıp mutsuz olabilir, onların elindekini türlü yollarla almaya çalışabilir, mutsuzluğumuzu herkese yansıtmak için uğraşabiliriz.

Hayat önümüzde duruyor. Ya kara gözlüklerimizi takıp renklerin farkına varmadan, ne kadar süreceğini bilmediğimiz “yolumuzda” çamurlara bata çıka, yanımızda elimizi sevgiyle tutacak birileri olmadan mutsuz yürüyeceğiz. Ya da içimizi ısıtan aydınlık bir ilkyaz günündeymiş gibi etrafımızdaki her güzelliği fark edip yolun keyfini çıkaracağız. Arada şimşekler çakıp yağmurlar yağsa da, yol bir anda bir uçurumun kıyısına varsa da, çok değer verdiğimiz birileri elimizi bıraksa da… Vazgeçmeden gülümseyerek yolumuza devam edeceğiz.

Bugün hangi şeyleri dert ettiğinizi ve gelecek beklentilerinizi bir daha düşünün. Siz hâlâ yolun üstünde duruyorsunuz. Hemen şu anda kendinize birkaç dakika da olsa ayırıp, derin bir nefes çekin içinize ve hatırlayın:

Hayat, yaşandığı kadar vardır,

Ötesi ya hafızada ki hatıra

Ya da hayaldeki ümittir

Ölümü ise bir tek yerde kabul ediyorum

Yaşamak mümkünken yaşayamamış olmakta…
 
 
Gülseren Karaçizmeli.

    Bu içerik 3508 defa görüntülendi.     /         Geri Dön

    Ana Sayfa
    Kurumsal
    Haberler / Duyurular
    Etkinlikler
    Nakkaştepe Projesi
    İstanbul Şubesi Lokali
    Üyelik
    Kan Bankası
    Yayınlar
    Ürünler
    Galeri
    Kariyer
    Linkler
    İletişim

-----------------------------------------
 
 
Müfit Erkarakaş

Sevgili Mülkiyeliler
-----------------------------------------

-----------------------------------------
 
 
-----------------------------------------
 
 
-----------------------------------------
 
 
-----------------------------------------
 
 
Gülseren Karaçizmeli

"ADAY VAR, ADAY VAR"
-----------------------------------------
 
 
Selçuk Yıldız

Elde var...
-----------------------------------------
 
 
-----------------------------------------
 
 
Mehmet Uysal

Akılbilim
-----------------------------------------
 
 
Akın Evren

Buluşma Yeri
-----------------------------------------
 
 
-----------------------------------------


Ana Sayfa İletişim Üye Listesi